2- جهان دوم اثیری یا روحی : در این طبقه از جهان روحی , ارواحی که زندگی می کنند , سنگینی گناه آنها کمتر از ارواح جهان اول است فرضا , اگر افرادی که مرتکب قتل عمد شده اند در جهان اول هستند , در جهان دوم ارواحی وجود دارند که , به دلیلی کمک به انجام آن قتل کرده اند

3 - جهان سوم اثیری یا بهشت : این جهان اختلاف چندانی با حالت و زندگانی نسل بشر در روی کره زمین ندارد و کلیه امکانات و وسایلی که بر روی کره زمین برای افراد زنده فراهم است , در آنجا نیز وجود دارد . این جهان را جهان الوان نیز می نامند چون انتخاب رنگ برای ارواح آزاد است و ارواح به نسبت عقل خود می توانند از هر رنگی که بخواهند استفاده نمایند. ارواحی که عمل آنان در زمان حیات مادی گذشته , تمامی مثبت است می توانند به این جهان برسند , ارواح در وهله نخست ورود به بهشت , تصور نمی کنند که مرده اند , چون کلیه شرایط محیطی با حیات مادی گذشته آنان برابر است و تمامی ادراک و حواس خود را در این مرحله از حیات روحی حفظ می کنند.

بهشت یا جهان سوم روحی یا پردیس یا جنات (جمع جنت ) از نه طبقه عمده تشکیل شده است که ارواح پس از جدایی از جسم مادی , بنا به درجه تکامل و تعالی و اعمال خود , در یکی از این طبقات قرار می گیرند . ارواحی که از عوالم روحی با زمینی ها تماس برقرار می کنند , اکثرا از طبقات مختلف این جهان هستند و گاه هم استثنائا ممکن روحی از جهان یکم یا دوم با افراد زمینی به دلایل خاصی تماس بگیرد که آن هم با اجازه مقامات روحی و خداوند متعال می باشد که این تماس ها به منظورهای خاصی , مانند فهماندن وضعیت خود به زنده ها و عبرت آنها یا موارد دیگر , با افراد زمینی می باشد.

ارواحی که به جهان چهارم و بالاتر روحی انتقال می یابند , بندرت ممکن است که بعدها به عوالم ماده باز گردند . ارواحی که با زمینی ها تماس می گیرند , زمانی پاسخ آنها مورد قبول روح شناسان است که اولا آن ارواح از طبقه پنجم جهان سوم روحی به بالا باشند . ثانیا در زمان حیات زمینی و مادی , از معتقدان علوم روحی و روح شناس بوده باشند . ارواح نا آگاه که حول و حوش زمین هستند و به نام برزخی خوانده می شوند , چون هنوز وارد جهان های روحی نشده و از آن قسمت ها اطلاع چندانی ندارند , بدیهی است که اطلاعات صحیحی از جهان های روحی نیز بما نخواهند داد . اگر روحی در تماس با زمینی ها اظهار نمود که از جهان چهارم یا پنجم یا به بالاتر است , باید بلادرنگ دانست که گفته هایش نمی تواند صحیح و معتبر باشد و این روح از ارواح مزاح و برزخی و ناآگاه است که هنوز وضعیت او در جهان های روحی معین نیست و حتی تاکنون به جهان های روحی انتقال نیافته است.

در جهان های روحی , جهت ارواح نیز نوعی مرگ وجود دارد که ارواح مترقی مرگ های روحی را چنین تعریف کرده اند : زمانی که روحی باید از جهان پائین تر روحی به طبقات جهان های بالاتر انتقال بیابد , مدت کوتاهی در حالت بی خبری واقع می شود و پس از این مدت , خود را در محیط جدیدی می یابد . روح انتقال یافته در این حالت احساس سبکی و کم وزنی بیشتری نسبت به قبل در خود می کند و از طرفی , قدرت خود را بیشتر و افزون تر از گذشته می یابد و پس از مدتی ماندن در محیط جدید و مانوس شدن با آن , شروع به زندگی تازه در شرایط محیط جدید را می کند . این فرایند تا رسیدن به جهان هفتم به همین صورت تکرار می گردد و در جهان هفتم به همین صورت تکرار می گردد و در جهان هفتم دیگر تغییری نمی کند , زیرا به زندگی ابدی خود دست یافته است.

در جهان سوم تمام ارواح تحت نظارت نیرو و قدرت های مثبت الهی , به نسبت اعمال و کردار و عقل , طبقه بندی می شوند . هر گروهی از ارواح که در یک طبقه خاص قرار می گیرند دارای ارتعاشات و قدرت های تقریبا مساوی ای می باشند که از طبقات پائین تر از خود بیشتر از خود بیشتر و از طبقات بالاتر کمتر است . ارواحی که قصد عزیمت به طبقات بالاتر از طبقه روحی خود را دارند , پس از کسب مجوز از قدرتهای روحی و تغییر موقت ارتعاشات , اجازه می یابند تا برای مدت کوتاهی از طبقات مافوق دیدن کنند و سپس به محل اولیه خود باز گردند ؛ البته این ارواح قادر نخواهند بود مدت مدیدی در طبقات بالاتر بمانند , زیرا ارتعاشات آن طبقات , با ماهیت و طبیعت موجی آنها سازگاری و تجانس ندارد و در صورت توقف بیش از حد تحمل خود را از دست می دهند.

جهان سوم در بین سایر جهان ها , تنها جهانی است که شباهت زیادی به کره زمین دارد و از نظر شکل ظاهری , محیط اجتماعی , عوارض طبیعی و معاشرتها و غیره شبیه این کره و زندگی ماده است و اختلاف عمده ای که ارواح در این جهان احساس می نمایند , سبک تر شدن و حرکت سریع آنها به علت از دست دادن جسم فیزیکی و حرکت با جسم اثیری است.

درک زمان و مکان در عوالم روحی به نسبت شناخت افراد کره زمین کاملا تغییر می یابد و مفهوم زمان آنقدر بی اهمیت و ناچیز می شود که وجود آن تقریبا احساس نمی گردد . چون حرکت روح و جسم اثیری در عالم روحی , بسیار سریع می شود. لذا بُعد مکانی نیز مفهوم خود را به آن صورتی که در زمین دارد , از دست می دهد. چون یک روح قادر می گردد به محض اراده کردن جهت انتقال به محلی , خود را از نقطه دلخواه که فاصله بسیار زیادی با نقطه مقصد دارد , به آنجا برساند.

روح پس از این که در جهان های روحی بر نیروی عقلی خویش مسلط شد , قدرت های تن پوش و روح را بطور کامل می فهمد و بسیاری از ناشناخته ها را که قبلا راز خلقت می پنداشته , در می یابد . از آن زمان متوجه می شود که تن پوش و روح , در زمان حیات زمینی همیشه با او بوده و خدمات ذیقیمتی هم به تکامل او کرده اند , ولی وی متوجه قدرت آنها نبوده است . مثلا نمی دانسته است که این جسم مادی که بیشتر گرفتاری ها و زحمت ها را در زمان حیات مادی برای او محیا می کرد و او در تمام اوقات در صدد فراهم کردن آسایش و راحتی برای آن بوده , اکنون ( پس از مرگ ) هیچ ارزشی ندارد و آن جسم نیز در گذشته دائما تحت مراقبت تن پوش و روح بوده است . اعمال تمام سیستم های عصبی , سیستم گردش خون , سیستم گوارشی , سیسنم دفع , عضلات , استخوان ها , تنظیم غدد مترشحه , تنظیم های تعادل بدن و ... و همچنین فراهم کردن انرژی حیاتی و دادن آن به قسمت های مختلف بدن , از کارهایی بوده که توسط روح و تن پوش صورت می گرفته و شخص در زمان حیات به حساب و قدرت جسم مادی می آورده است.

جهان سوم روحی از سه بخش کلی تشکیل یافته است که از طبقه اول تا چهارم را بخش اول و پنجم تا هشتم را بخش دوم و طبقه نهم را بخش سوم بهشت می نامند و ارواحی که در بخش اول زندگی می کنند , هر یک برای ارتقاء به بخش های بالاتر , وظایف خاصی را از سوی قدرت های الهی می بایست انجام دهند تا پس از کسب امتیازات لازم , بتوانند خود را به بخش دوم برسانند و اکثر وظایفی که ارواح برای کسب امتیاز انجام می دهند , نگهبانی از افراد زنده است و چنانچه موفق به انجام وظیفه کامل , در مدت معینی نشوند , از سوی همن نیروهای الهی , جهت ادامه تکامل , مجددا با ماده ترکیب می شوند . ارواحی که در بخش دوم قرار دارند , کمتر جهت انجام وظایف فوق به کرات مادی فرستاده می شوند و اکثرا در همان جا به مشاغل و وظایفی گمارده می شوند . و چنانچه آنها هم در زمان مشخص و معینی نتوانند وظایف محوله خود را از سوی قدرت های روحی به نحو احسن انجام دهند , می بایست جهت ادامه تکامل بار دیگر با ماده ترکیب گردند , ولی ارواحی که به بخش سوم یا طبقه نهم بهشت انتقال می یابند , از تمام مراحل تبدیل و تکامل مادی گذشته اند و در این قسمت فقط تغییر فرکانس می دهند که وارد جهان چهارم روحی گردند.

4 - جهان چهارم روحی : از این جهان روحی به بعد , حالت زندگی ارواح تغییراتی کلی می یابد و آن بدین نحو است که عقل در زندگی روحی دخالت مستقیم بیشتری دارد و در آنجا فقط از حواس موجود استفاده نمی شود و ارواح از این پس در جهت ترقی و تعالی خواهند بود و برای تکامل روحی نیازی به همزیستی با ماده نخواهد داشت و در اصل می توان گفت که ارواح از جهان چهارم روحی به بعد , در حال تبدیل هستند , یعنی روح و تن پوش , بتدریج ثقل های خود را از دست می دهند و امواج خود را آماده رسیدن به جهان هفتم می کنند.

تن پوش که تا این موقع همراه روح بوده است , تغییر امواج می دهد و به امواج روحی تبدیل می شود و هرچه به جهان های بالاتر انتقال یابد , خلوص آن نیز نسبت به امواج موجود در روح افزایش خواهد یافت تا اینکه در جهان های بالاتر بتواند همراه روح , وارد جهان هفتم گردد.

5- جهان پنجم اثیری : در این جهان ارواح به تکامل و تبدیل امواج بیشتری رسیده و تسلط بیشتری نیز بر عقل خواهند داشت و کلیه سنگینی مادی باقیمانده را که مربوط به حیات مادی آنان است از خود دور ساخته اند . ارواح در این جهان , تقریبا به نور تبدیل می شوند و از قید زمان و مکان کاملا خارج می شئند و تغییر حالت جدیدی در آنان به وجود می آید.

6 - جهان ششم روحی یا نوری : در این جهان اواح به صورت نور و انرژی کامل تبدیل می گردند و کلیه ارواح خود را بصورت نور مشاهده می کنند و به سادگی قادرند با قوه ادراکه و طرز تفکر خود تمام حیات های مادی و روحی را به شکل زمان حال درک کنند و در این جهان ارواح خود را آماده انتقال و جذب به جهان هفتم می کنند.

7- جهان هفتم اثیری یا جهان عقل کل : در این جهان ارواح با عقل و آگاهی و روح تکامل یافته و شکلی نورانی و پر از انرژی , به سوی عقل کل یا روح بزرگ می روند و به آن می پیوندند و جزئی از وجود آن می شوند . پس از به وجود آمدن این حالت است که ارواح به زندگی جاودانه دست خواهند یافت.

هر یک از جهان های روحی که بیان شد , دارای ترکیبات خاصی است که این نرکیبات باعث می شوند تا هر جهان روحی نسبت به دیگری دارای اختلاف باشد و این اختلافات را در اصل امواج به وجود می آورند و هر یک از این موجها , نسبت به محل و وسعت و شکل ,با یکدیگر تفاوت کامل دارند.

خداوند متعال برای زندگانی پس از مرگ نسل بشر , محل های بخصوصی را در نظر گرفته که هر کس به تناسب اعمال و لیاقت خود به آن محل ها انتقال می یابد . این مراکز و محل های مختلف را عوالم روحی می نامند . یک روح , پس از مرگ زمینی , وارد عوالم روحی می شود . عوالم روحی شامل جهان های هفتگانه روحی , طبقات آن جهان ها و عالم برزخ که خود نیز دارای طبقات مختلفی است می باشد و کلیه ارواح مترقی که به ملکات و فاضله و تکامل روحی بالاتری دست یافته اند , به عوالم بالاتر روحی انتقال می یابند.